Van kindertandarts tot supermarkt-chaos:

het moederschap in één dag

Vandaag was echt zo’n dag waarbij je om 08:00 al voelt:
dit kan twee kanten op gaan.
Of een heerlijke gezellige familiedag…
of complete overstimulatie met een vleugje publieke vernedering in de supermarkt.

Spoiler alert:
het werd allebei 🤭

We begonnen de ochtend nog best braaf bij de kindertandarts.
En heel stiekem? Alleen dat voelt inmiddels al als een overwinning.

Toen Elin vlak na haar eerste verjaardag heel ongelukkig op haar tandjes viel en daarbij haar twee voortanden afbrak, zijn we ondertussen aardig bekend geworden daar. Na meerdere controles besloot de tandarts in januari uiteindelijk dat één van die tandjes toch echt getrokken moest worden.

Dus iedere controle voelt nog steeds een beetje spannend.
Maar vandaag kregen we eindelijk te horen dat haar gebit helemaal goedgekeurd is en dat we gewoon terug mogen naar onze eigen tandarts

Kleine overwinning. Grote opluchting.

Eenmaal thuis haalden we lekkere verse kibbeling van de markt erbij en aten we gezellig samen aan tafel. Kaïn was daarna helemaal op en ging lekker naar bed voor zijn dutje.

En toen…
…activeerde mama automatisch haar “we doen nog even snel boodschappen”-modus.
De fout.
De klassieke fout.

Want natuurlijk wilde Elin mee naar de winkel.
En natuurlijk beloofde ze héél lief dat ze goed zou luisteren.

Nou.

Dat duurde exact tot de speelgoedafdeling van de Wibra.
Ineens was blijkbaar het complete speelgoedrek haar persoonlijke eigendom, was zij absoluut groot genoeg om het mandje zelf te dragen en struikelde ze vervolgens drie keer bijna voorover terwijl ze dapper riep:
“Doet niet pijn mama.”

(Meid. Ik zag letterlijk je ziel je lichaam verlaten.)

Bij de kassa escaleerde het gezellig verder toen ze het mandje niet wilde afgeven.
En de kassajuffrouw — laten we haar voor het gemak even Gerda noemen — besloot zich pedagogisch met de situatie te bemoeien.

“Ze heeft geen geduld hè? Gaat ze nog niet naar school daar leert ze dat wel.”
Luister Gerda.
Het kind is net drie.

Ze eet soms nog pasta met haar handen en huilt omdat haar banaan in twee stukken breekt. Volgens mij komt dat geduld echt nog wel een keer 😭

Toen er nóg een sneer achteraan kwam, heb ik heel vriendelijk aangegeven dat ze beter kon stoppen voordat ik mijn spullen liet staan en de winkel uit liep.


Op dat moment twijfelde ik serieus of ik überhaupt nog naar de Albert Heijn moest gaan.
Maar ja.
We hadden nog dingen nodig.
Dus tegen beter weten in dacht ik:
hoe erg kan het nog worden?

HAHAHAHA.

In de supermarkt mag Elin altijd zo’n mini winkelwagentje pakken. Je kent ze wel. Zo’n karretje met een vlag eraan waardoor je als moeder tenminste nog kunt traceren waar je kind zich ergens tussen de schappen bevindt.
Normaal kiest ze één van de twee standen:
1. Formule 1 coureur
2. Slak met existential crisis

Maar vandaag introduceerde ze een compleet nieuwe persoonlijkheid.
De dramatische tornado.

Nadat ze haar zin niet kreeg, vloog inclusief woede-uitbarsting het complete winkelkarretje door de halve supermarkt. Inclusief boodschappen. Inclusief bijna een man die ze daarmee raakte.

En wat volgde daarna?
Het hysterische dramatisch huilen inclusief krokodillentranen.

Keek iedereen? Vast wel.
Boeide het me? Niet echt.

Volgens mij heeft letterlijk ieder kind wel eens zo’n totale kortsluiting in een winkel.
Maar laten gebeuren deed ik het ook niet.

Dus madame mocht:
1. opstaan,
2. sorry zeggen tegen de man die ze bijna ramde,
3. én samen met mij alle boodschappen opruimen.
Onder een hele duidelijke waarschuwing dat als dit gedrag nog één keer door zou gaan, ze óf een pets op haar billen kon verwachten óf voorlopig niet meer gezellig mee boodschappen mocht doen.

En weet je wat het mooiste is?
Daarna liep ik hand in hand met het liefste kind ooit richting de kassa.
Rustig.
Braaf.
Alsof ze net niet vijf minuten eerder haar innerlijke WWE-worstelaar had ontdekt.

Maar de échte genadeklap moest nog komen.

We kwamen thuis.
Papa vraagt hoe het ging.

En deze kleine verrader kijkt hem bloedserieus aan en zegt:
“Mama heeft mij gepetst in de winkel.”
#facepalm
Ik hou echt absurd veel van dat kind hè 🤍