Grote avonturen beginnen klein

Kinderfotografie die hun unieke ik vangt!

Ze spoorde haar dochtertje aan:
“Lach eens voor de foto!”

En ik zag het meteen: zo’n typische geforceerde glimlach, met heel veel tandjes.

Die herken je vast wel als je je eigen kindje vraagt te lachen.
Die lach waar je waarschijnlijk al honderden foto’s van hebt.



Terwijl ik het meisje voor mijn lens juist zag ontdooien, zag hoe ze naar de camera en naar mij keek, was haar mama bang voor foto’s waarop ze haar mooie gezichtje alleen maar zou verstoppen.

Ik zei tegen haar:
“Laat mij m’n ding maar doen, het komt echt goed, beloofd.”

Lieve mama, ik snap je helemaal.
Zodra je je kindje aan een vreemd iemand voorstelt, klapt deze volledig dicht.

En dat is ook logisch, toch?
Een vreemde vrouw met zo’n grote, enge camera…
niet iets waar ieder kindje meteen even enthousiast van wordt.

Wat ik altijd doe? Rust nemen. Spelen. Kleine stapjes.
En lachen vanuit het moment, niet geforceerd.

Zo ontstaan de foto’s waarin je kindje écht zichzelf is.
Niet omdat het moet, maar omdat het kan.