cakesmash - knoeien was nog nooit zo leuk
Meer dan 2 uur onderweg voor een taartje. ❤️
Gisteren kwam de lieve Elin Nova naar de studio voor haar cakesmash.
Dit knaptoetje wordt op 17 oktober alweer 1 jaar en voor haar verjaardagsshoot kwamen papa en mama helemaal deze kant op. Ruim twee uur onderweg. Voor een cakesmash in mijn studio 🥹
En als ik heel eerlijj ben, dan hoop je natuurlijk dat je kleine jarige job een beetje zin heeft in het feestje. 😂
Eenmaal in de studio zette ik gezellig wat liedjes van Juf Roos aan en langzaam maar zeker begon Elin een beetje te ontdekken wat er allemaal te beleven viel.
Al was ze stiekem best een beetje moe.
En dat snap ik ook wel. Zo’n lange autorit, een nieuwe omgeving, allemaal nieuwe indrukken… en dan staat er ineens ook nog een fotograaf tegenover je met een camera in haar handen. 😉
Maar toen kwam het taartje tevoorschijn.
En hé… daar werd het toch ineens weer nét wat interessanter. 🎂
Niet dat ze meteen besloot om zich volledig in de taart te storten hoor. Sommige kindjes zijn echte taartmonsters, andere bekijken het allemaal liever eerst even van een veilige afstand. En allebei is helemaal prima.
Want juist dat vind ik zo leuk aan cakesmashes: je weet van tevoren eigenlijk nooit hoe het gaat lopen.
Wordt het liefde op het eerste gezicht met de taart? Wordt het één grote kliederboel?
Of kijkt je kindje vooral alsof jij als ouder compleet gek bent dat je hier speciaal voor naar een studio bent gereden? 😂
Bij Elin had ik trouwens het sterke vermoeden dat het badje uiteindelijk haar favoriete onderdeel was.
En geef haar eens ongelijk. 🛁🤍
Na al dat ontdekken lekker spetteren in een warm melkbadje… daar kan geen taart tegenop.
En speciaal voor de privacy van jullie kindjes kies ik daarbij altijd voor een melkbadje. Geen echte melk dus, maar wrl een veilige setting (met baby olie die veranderd in melk) waarin we dat mooie, zachte en dromerige beeld kunnen creëren zonder dat jullie kindje daadwerkelijk in een bad vol melk hoeft te zitten.
Want uiteindelijk draait een cakesmash voor mij niet om hoeveel taart er wordt opgegeten of hoe vies het jurkje wordt.
Het gaat om de herinnering aan deze leeftijd.
Dat kleine snoetje. Die nieuwsgierige blik. Die handjes die alles willen ontdekken. En misschien zelfs dat vermoeide koppie dat halverwege ineens weer opklaart zodra er iets leuks gebeurt.
Over een paar maanden is Elin alweer een dreumes en is dat kleine babymeisje van vandaag alweer een beetje verder gegroeid.
Maar deze foto's?
Die blijven.
En misschien kijkt ze over twintig jaar naar deze beelden en denkt ze: “Mijn ouders reden serieus meer dan twee uur voor míjn taartfoto's?” 😂
En ik hoop dat ze dan vooral ziet hoeveel liefde er achter die rit zat.
Want dát is uiteindelijk waar het om draait. 🤍