Waarom moeders zo weinig op foto’s staan
En waarom dat zonde is!
Ik zie het zó vaak.
Moeders die achter de camera verdwijnen. Of zeggen: “Maak maar alleen foto’s van de kinderen hoor, ik hoef er niet op.”
En ik snap het. Echt.
Je lijf is veranderd.
Je hoofd zit vol.
Je ziet vooral alles wat je anders had gewild.
Maar hier komt ‘ie, liefdevol maar eerlijk: dit moment en deze foto's zijn precies de foto’s die later het meest waard zijn.
Waarom moeders zichzelf overslaan en waarom ik het daar niet mee eens ben?
Het is niet omdat je het niet belangrijk vind. Maar omdat je denkt:
“Ach dit kan later wel.”
“Als ik me beter voel.”
“Als ik weer een beetje mezelf ben.”
Alleen… later bestaat niet in herinneringen.
Je kinderen zien jou nu al als hun veilige plek. Hun thuis. Hun mama.
Wat ik zie tijdens een shoot
Bijna elke shoot begint met spanning. En bijna elke shoot eindigt met: “Wow… ben ik dit?” Ja. Jij bent dit.
Niet perfect. Wel écht.
En nee, je hoeft niet te weten wat je met je handen moet doen 😉 Dat is mijn werk.
Waarom deze foto’s later goud zijn.
Niet omdat je haar perfect zat.
Maar omdat:
Je kinderen jou zien zoals je er wás
Dit zijn geen foto’s voor Instagram. Oké natuurlijk wel een beetje, maar het gaat niet alleen.om die likes.
Dit zijn foto’s voor later.
Voor hen.
Voor jou.
Als dit je raakt, dan is dit waarschijnlijk niet voor niets. Een fotoshoot met je kinderen hoeft niet groots of spannend te zijn. Wel veilig. Warm. En helemaal jij.
👉