Je denkt dat je nog tijd genoeg hebt.

Echt...
Tot je ineens door je foto’s scrolt en denkt:
wacht even… wanneer is dit gebeurd?

Hier thuis voel ik dat nu zó erg.
Mijn jongste is 4 maanden en mijn oudste?
Die wordt alweer bijna 3.

En ergens snap ik gewoon niet hoe dat kan. 😂

Want in mijn hoofd…
was die oudste gisteren nog een baby die bovenop me aan lag te slapen.
En nu?
Rent ze rond, heeft ze een eigen wil (lees: een hele sterke mening die ze 100% van mij heeft😏) en kletst ze me soms compleet onder tafel. (Vooral niet proberen te lachen)

En die kleine man van 4 maanden…
Die zit nu precies in die fase waarin alles verandert.
Van dat pasgeboren, fragiele mini mensje…
naar een baby die je aankijkt, herkent en ineens begint te lachen.
Zo’n lach waarvan je denkt:
oké help, mijn hart kan dit niet aan 😭

En terwijl ik hier nu middenin zit, besef ik me iets.

Dit gaat zó ongelooflijk ontiegelijk snel.
Sneller dan je denkt.
Sneller dan je bij kunt houden.

Want eerlijk?

Je hebt waarschijnlijk:
1000 foto’s op je telefoon
80% daarvan van je kindje alleen en misschien… een handjevol samen
En dat is niet omdat je het niet belangrijk vindt.

Maar omdat je:
moe bent
bezig bent
denkt “dat doen we later wel”
Totdat later ineens… nu is.

Ik hoor het zo vaak van mama’s:
“we hadden dit eigenlijk vaker moeten doen”

Niet één shoot.
Maar meerdere momenten in dat eerste jaar.
Omdat elk moment anders is.

De eerste lachjes.
Dat grijpen naar je gezicht.
Het rollen, zitten, dat kleine ondeugende koppie.
En voor je het weet… een eerste verjaardag met taart overal behalve in de mond 😏🎂

En nee, je hoeft niet elke maand iets groots te plannen.
Maar gewoon…
af en toe even stilstaan.
Bij hoe klein ze nog zijn.
Bij hoe jij naar ze kijkt.
Bij hoe jullie samen zijn.

Dat is ook precies waarom ik mijn mijlpalen pakket Kleine Momentjes heb gemaakt.
Niet voor “weer een fotoshoot”.
Maar als een soort houvast.

Vier momenten in dat eerste jaar:
3, 6, 9 en 12 maanden.
Zodat je later niet denkt:
hadden we maar…