Ik stopte met zoeken naar de perfecte slaaproutine

Als je moeder wordt, kom je er al snel achter dat er voor letterlijk álles een expert bestaat

.Slaapcoaches. Babycoaches. Voedingscoaches. En natuurlijk... e-books. Heel. Veel. E-books. Dus ja... ook ik trapte erin.

De afgelopen maanden heb ik meerdere e-books gekocht over baby en peuter slaapritmes. Want die gebroken nachten waarvan ik bij de eerste dacht Oh dit valt eigenlijk best mee,,, die hakte er nu met een 2de kindje gigantisch in en ineens was het wel pittig.

En als iemand mij had beloofd dat ik weer zes uur achter elkaar kon slapen, had ik waarschijnlijk mijn nier nog aan die persoon verkocht (hou even in gedachten sinds de 4 maanden slaapregressies bestonden mijn nachten uit nog maar 2 tot max 4 uurtjes slaap, waarbij ik met die 4 uurtjes inmiddels wel dacht dat ik de wereld weer aan kon. merkte ik nu toch wel veranderingen in mijn humeur. Gooi daar bovenop die heerlijke zomer van 2026 en deze mama was gewoon doodop).

Maar goed terug naar de ebooks, na het zoveelste e-book kwam ik steeds weer tot dezelfde conclusie. Lege beloftes. Algemene adviezen. En teksten waarvan ik steeds vaker dacht: dit is toch gewoon uit chatgp gerold?

Misschien ligt het aan mijn werk. Misschien lees en schrijf ik inmiddels gewoon te veel. Of misschien had ik diezelfde chatgpt iets te vaak gevraagd om mee te kijken naar het slaapritme van mijn eigen kindjes.

Maar je herkent het tegenwoordig gewoon zó snel. Mooie woorden, korte zinnen met weinig inhoud en vooral heel veel fluf.

Dus ik ben er maar mee gestopt. Natuurlijk niet met mijn zoon helpen beter te slapen. Maar wel met het online zoeken naar dé gouden formule. In plaats daarvan ben ik naar hém gaan kijken.

Niet naar een schema op internet. Niet naar een tabelletje waarin staat dat een baby van 9 maanden precies zoveel minuten wakker "hoort" te zijn. Maar naar Kaïn, als klein ventje.

Want de ene dag houdt hij drie uur wakker zijn makkelijk vol. En de andere dag zie ik na tweeënhalf uur al dat het betterijtje op is. En toen dacht ik,, ja dat is helemaal prima, want wij hebben ook wel eens dagen waarop het net even allemaal niet zo lekker loopt.



Bij Kaïn zijn de eerste signalen eigenlijk altijd hetzelfde. Hij begint met een gaapje en gaat een kleine 10 minuutjes daarna door zijn oogjes wrijven. Dan begint hij zich een beetje in zichzelf te keren. En dat is voor mij het moment waarop zijn bedtijdritueel begint.

Voor ieder dutje (dat zijn er op dit moment nog 2) hetzelfde. We beginnen met een schone luier dan smeer ik zijn voetjes in met magnesiumcrème. Trek ik hem zijn slaapzakje aan en aan elin wordt uitgelegd dat mama Kaïn in bed gaat leggen en dat ik zo terug ben.

Dan gaan we rustig samen naar boven. Spuit ik twee sprays Gentle Baby (youngliving) over hem en zijn knuffeltje. Gaat de diffuser met seedlings calm en de witte ruis aan. Krijgt hij nog een kus (of 6 want come on hij is nogsteeds mama's kleine baby) Nog twee keer zachtjes sussen. En dan loop ik weg. Geen uren wiegen .Geen strijd, geen frustratie. Gewoon... rust. En (ineens) meestal slaapt hij vervolgens anderhalf tot twee uur.

Wanneer hij wakker wordt, begint de teller eigenlijk opnieuw. We kijken opnieuw naar zijn signalen. En vooral naar zijn energie. Niet naar wat een app of een schema zegt. Voor de nacht blijft hij meestal drieënhalf tot vier uur wakker. Maar ook daar geldt precies hetzelfde. Haalt hij dat niet? Dan gaat hij gewoon eerder naar bed.

Want waarom zouden we hem wakker houden omdat een boek zegt dat het "beter" is?

Voor het slapengaan krijgt hij nog een warm bad en een flesje pyjamapap. En natuurlijk nog borstvoeding. Want ja...Naast al zijn vaste voeding drinkt hij nog steeds bij mij. En daar zijn we allebei helemaal gelukkig mee. Nu slaapt hij elf tot twaalf uur. Met meestal één kort wakker moment voor een nachtvoeding. En ach dat vind ik helemaal niet erg. Twintig minuten wakker zijn voor een voeding......is echt een wereld van verschil met ieder uur naast een bed staan om opnieuw te sussen. Of nachten waarop je twee uur achter elkaar wakker bent .Ik teken er inmiddels voor.



Ondertussen hebben we er thuis nóg een mijlpaal bij. Want zijn grote zus is eindelijk uit de luiers. Hoera! Heel af en toe maakt ze ons 's nachts nog wakker omdat ze moet plassen. Maar als dat betekent dat ze op de wc plast, vervolgens trots high fived en daarna weer lekker terug haar bed in kruipt...Dan neem ik dat met liefde voor lief.

En misschien is dat wel de grootste verandering van allemaal.

Er komt langzaam weer ruimte. Ruimte om 's avonds even samen op de bank te zitten. Ruimte om overdag een warme kop koffie op te drinken. Ruimte om weer eens een boek open te slaan. Ruimte voor mij. Want soms zit de oplossing niet in nóg een e-book. Maar gewoon... in het vertrouwen dat jij jouw kindje het allerbeste kent. En geloof me...Dat vertrouwen is uiteindelijk meer waard dan welke slaapgids dan ook.

Misschien is dat ook precies waarom ik fotografeer zoals ik dat op dit moment doe. Niet volgens een strak schema of met een herhaling van perfecte poses, maar door te kijken naar wat jij nodig hebt. Want net als slapen laat verbinding zich niet afdwingen. Ze ontstaat wanneer je de tijd neemt om écht te kijken.